Etiketler

, ,

çadır2Hayatımda sadece 1 kez, bir gece iki günlük bir kamp yaptım. Evet ben, kampa gittim, küçücük bir böcek görünce bile ciyaklayan ben. Hem doğa aşkı hem de arkadaş hatrı vesile oldu ama bir kereyle bile sevda haline geleceğini tahmin etmezdim. Yine fırsat olsa yine gitsek, hatta ailece gitsek diye hayaller kurmaktayım. Üstelik böcek korkumu yenebilmiş değilim.

Bir kez deneyimlemiş olsam da tecrübeli değilim. Alanda kocaman kütüğü ateş haline getirebilen arkadaşlarımız olmasa soğuktan donardık. El yüz yıkayacak pratik çözüm su depoları olmasa temizlenmek kolay olmazdı. Arkadaşlarımızın getirdiği yiyecekler olmasa aç kalırdım. Altına sığınıp güneş ve yağmurdan korunduğumuz tenteler, örtüler, sandalyeler… Daha işin başında çadır bana bakar ben çadıra bakar, popom açıkta kalakalırdım.
çadırmart2014_bilge_çadır-2Bazı zorluk ve bilinmezliklere rağmen ailece bir kamp hayalim var. Hem bu sebeple Bilge çadıra alışsın hem de -çocuklar sever ya- evde kendine ait bir alanı olsun diye bir heyecanla çadır yaptık. Sopalar nalburdan alındı; 4 adet süpürge sopası. Ve kumaş bez. Sonra biçmesi dikmesi babaanne emeği. Emeği geçen herkese teşekkürler:)

Gel gör ki Mart ayında yaptığımız çadırla, bizim düşündüğümüz, araştırdığımız, emek harcadığımız kadar ilgilenmedi küçük hanım. Bir ara gece daimi uyku mekanı oldu ama o ayrı; yeter ki uyumayayım, yatağıma yatmayayım derdinden. Söküp kaldırmak da istemiyorum, çok nadir de olsa ilgileniyor.

kampagidelimmibaba diye bir site var. Henüz katılmadım ama bloglarından gördüğüm kadarıyla bu işi öyle samimi ve eğlenceli bir şekilde yapıyorlar ki Bilge’nin biraz daha büyümesini bekliyorum katılmak için. Doğa ilaç gibi. (Böcüklere rağmen!)

Reklamlar