Etiketler

, , ,

Buradayııım buradayım, kaçmadım kaybolmadım:) 2 aydır kendi 7/24 anneliğime adapte olmaya çabalıyorum. Tam zamanlı annelikte durum, kaç çocuk annesi olduğuna, çocukların yaş grubuna, anneanne-babaanne-bakıcıdan yardım alıp alamama ve bunun gibi şeylere göre değişir elbet ama ne şekilde olursa olsun, bu çok da kolay değilmiş. Benim gibi hem çocuğuma hem kendime hem eşime hem arkadaşlarıma hem aileme yetebileyim isteğinde olan biri için daha zormuş. (Nereye yetiyom yaa, evde yemek yiyemiyorum ben) Yok öyle bir dünya. İkna oldum!

Ama bakalım hangi tükürdüklerimi yaladım:)
– “Öyle ikide bir ev süpürüp silmem ben!” Demiştim…
Elektrik süpürgesi çalıştırma rekorunu kırmışımdır kesinnn! Bilgeyle yapılan aktiviteler sayesinde iki günde bir hatta bazen günde birkaç kez elektrik süpürgesi açtığım oldu. Makinayı daha pratik kullanmanın yollarını keşfettim artık! Öyle ki iş yerinde photoshopu bu kadar kullansam versiyon atlatırdım valla:)

– “Tamamdır, artık işe gitmediğime göre, çocuğun uyku sorununu çözerim!” Demiştim…
Konunun benimle hiiiiç alakası yokmuş, çocuktaymış arıza. İstikrarlı bir şekilde sabahları erken kaldırıp akşamları aynı saatte yatağına yatırsam da yine kendi belirlediği saatte uyuyor:( Bizim uyku sorunumuz incelenesi bir vak’a!

– “Her hafta ya da iki haftada bir mutlaka ya bir arkadaşla buluşulacak ya da sergi, müze, tiyatro gibi aktiviteler yapılacak!” Demiştim…
Ah nerdeee:( toplamda iki kez arkadaş buluşması yaptım ve daha bir çok arkadaşımla buluşmak için hala gün ayarlamaya çalışıyorum:( koskoca iki ayın, hadi ilk onbeş günü yeni yıla hazırlık, ev temizliği, doktor muayeneleriyle geçti. Sonra hastalık oldu. Sonra anneler hastalandı, yok işi çıktı, yok evimin işi oldu, yok evde kalıp çizim yapmam gerekti vs derken…. Halbuki ne demiştik? Bir gün resim kursu. Bir başka gün gezi. Ama olacak inşallah.

“Dediğimi yaptım”lar da var neyse ki!
– “Kitap okuyacağım, çizim yapacağım, örgü öreceğim, fotoğraf ve video arşivini düzenleyeceğim, evin keyfini çıkartacağım!” Demiştim…. Bu maddeden aferin aldım neyse ki:)
– “Evde de olsam giyimime, saçıma başıma özen gösteririm ben!” Demiştim…
İşe gittiğim gibi giyinmesem de en azından diz izi yapmış eşofmanlarımla gezinmedim. Aferin bana:)
– “Bilgeyle bir sürü aktivite yapacağım!” Demiştim…….
Zaten bilgeyle evdeyken başka ne yapmaya izin var ki:/ ve yine aferin bana:)

İş yerinde yöneticilerimizle adına “perde” denilen performans değerlendirme yapardık. Şimdi kendime yaptığım (hımm, pek de katı yönetici oldum kendi başıma) perde sonuçlarına bakalım:
Bilgeyle evde aktivite yapımı: iyi.
Bilgeyle doğada geçirilen vakit: yetersiz. (e malum kış)
Arkadaşlarla sosyalleşme: yetersiz.
Kültür sanat uğraşı: orta. (o da bir resim, bir de okuduğum kitaplardan kurtarıyorum. Sergi, tiyatro hak getire)
Ev işleri: orta. (Iyyy bunu da zordan yapıyorum)

Kafamda kurduğum programa, oldulara olmadılara rağmen, aslında bu hali sevdim. Beni besleyen, tatmin eden, mutlu kılan bir iş bulana kadar (ya da bulamasam da çalışmak isteyene kadar) kızımın yanında, onunla birlikte vakit geçireceğim. Yemek yapmayı sevmiyorum. Ev işlerini boşa geçen vakit olarak gördüğüm için mecburen yapıyorum. Bilgeyle oynuyorum ve bunun dışında eften püften keyfi işler yapıyorum. Gittiği yere kadar:)

Bu konuda yanımda olan başta biriciğime ve destek olan “iyi ki var” annelerime çooook teşekkürler.

Reklamlar