Etiketler

, , ,

“Hadi aktivite yapalım!” dedik, valla Bilge’den çok bana aktivite oldu. Çünkü kağıttan çok kendini boyadı bizimki, eh temizlemesi de bize düştü tabi ki! parmak boyası1

parmak boyası2Parmak boyası ile ilk defa bu kadar haşır neşir olsak da Bilge daha 1 yaşını biraz geçiverince almıştım boyaları (evet biraz sabırsız olabilirim!) Kalem tutamayan kızım bu boyalar sayesinde resime ilgi duymaya başlayacaktı (diye düşünmüştüm!) Ancak ilk denediğimizde Bilge boyalı parmaklarını yalamak isteyip elini inatla ağzına götürmeye devam edince denendiği gibi rafa kaldırıldı. Taa ki bu aya kadar…

Ellerini ağzına götürme refleksi tam olarak geçmiş olmasa da bu çalışmayı yapabileceğimiz kadar azaldı. Boyaları alırken sağlık açısından “o mu bu mu” diye çok düşündüm; bildiğim bir şey de olmadığı için en azından marka diye düşünüp ‘Play-Doh’ aldım. Gerçi sonradan parmak boyası konusunda diğer blog tutan annelerden gıda boyası ile ev yapımı tarifler edindim, kimi meyveli yoğurtlarla kimi çikolata sosuyla yapmış mesela… eldeki boyalar bitince bu tarifleri de deneyeceğim.

Boyama yaparken elbette eğlendik ama satın alırken hayal ettiklerim çok daha başkaydı, daha masumdu benim hayalim; kağıdın üzerinde boyalı parmağımızı gezdirerek desenler oluşturacak, gördüğümüz o dia fotoğraflardaki gibi koca bir sayfayı beş parmağımızın ve avcumuzun iziyle dolduracaktık… Belki çerçeve içine alıp asabilirdik bile! Ama kendini baştan aşağı “şirinler” gibi mavi yapacağını düşünmemiştim! 🙂 Bilge yarım yamalak kağıtları, sonra bütün vücudunu boyayıp yatak yastık boyamaya geçince aktivite sonlandı ve tabi ki doooğru banyoya! Su ve sabunla biraz çitileyince! evet hepsi çıktı (bir an için, aman dedim şirine gibi gezecek bu:) Bir dahakine önlük giydireceğim!) Yatak çarşafı da yıkanınca çıktı.

Bu işler için kesinlikle sabır gerekiyor; hazır o oyun oynarken ben işimi yapayım diyemiyorum; yanında olmak, kontrol etmek zorundayım ayrıca dağılanları toplayıp etrafı temizlemek ve çocuğu yıkamak gibi ekstradan işler çıkıyor:) Ama insanın çocuğunun keyif aldığını görmek, onunla bir şeyler yapabiliyor olmak, ona bir şeyler öğretmenin mutluluğunu yaşamak tüm yorgunluğa değiyor. Yine deeee bir müddet, -25 yıl falan! şaka şaka:)- parmak boyası yapmayacağız sanırım:)

Reklamlar