Etiketler

, ,

pasta

İlkler her zaman özeldir. Bilge’nin ilk yaşı, benim ilk heyecanım, ilk pastamız, ilk partimiz…

İlk yaş günü kutlamaları -bana göre- genelde bebeğin eğlencesinden ziyade bebeğin üstünde hakkı olan herkes adına yapılır. Anne ile bebek emzirme ve uykusuzluklarla geçen gaz ve diş sancıları çekilen ilk yıl için bir kutlama hak ediyorlardır doğrusu:) Anneanne ve babaanneler ile dedeler de bu dönemde üstün yardımlarla yorulmuş, torunlarının bir yaşına bastığını görmenin mutluluğunu yaşamışlardır.

Bizde de bu güzel gün, güzel anlarla geçti. Doğumgünününe katılanların daha rahat hareket edebilmeleri için bizimkinden daha geniş olan anneannesinin evinde yaptık. Masa lezzetli yemeklerle donatıldı, oda süslenip püslendi. Babaannesi “fotoğraf çekme işini baştan halledelim ki hem Bilge yorulmasın hem de fotoğrafa çıkmayan kalmasın” dedi. Çok iyi fikirdi! Bilge’nin pestili çıkmadan, üstü başı dağılmadan pasta başı aile boyu fotoğraflarımızı çektik (bu kısım bebeler için her zaman çiledir, kendi düğünümü düşündüğüm zaman hak vermiyor değilim).

Yaş günü deyince ilk akla gelen pastadır Kİ ben pasta sevmem… AMA! Bu pasta nefisti!!! Gerçek çikolata ve lezzetin tadına vardık. Pastayı yapan eşimin eski iş arkadaşı Senem ablaya çooook teşekkür ederim. Dediğim gibi benim pastayla pek işim olmaz-dı ama yediklerim pasta değilmiş ki şimdiye kadar… Pasta diye ya arasında süngerden kek olan ya da çikolatalı taklidi yapan bol kremalı, yağlı tuhaf bir şeyler yemişim şimdiye kadar… Ama bu pastaya herkes bayıldı. Süsünü püsünü tasarımını detayını -pastadan anlamayan biri olarak- bilene bıraktım; sade olsun, pembe-beyaz olsun taleplerim dışında herşeyi ile Senem ablanın (cikolatadukkanim.blogcu.com) elinden çıktı. Üstelik hamile halinle uğraştığın için ayrıca teşekkür ederim Senem ablacım. Bu arada güzel bir fotoğrafını çekip de koyamadım, hemen kesip yemeğe daldık valla.

Reklamlar