Etiketler

, ,

su

‘Acaba’larla büyütüyorum kızım seni. Acaba gazı mı var? Acaba aç mı? Acaba üşüyor mu? Acaba terliyor mu? Acaba doyuyor mu? …….. Hala ağzın var dilin yok bebeğim. Bugüne kadar nasıl geldik dersen biraz iç güdüsel biraz da beden dili… Şimdilerde ek gıdaya geçtik acabalar hala devam ediyor. Babaannenle en çok kafamıza takılan soru şuydu: Tamam sebze çorbası verelim de ne kadar verelim? Doktordan tatmin edici bir cevap yok… Bir kase kadar? Peki hangi kase kadar? Bir çorba kasesi çorbayı içmiş rahatlıkla bitirmişsen doymuşsun demek mi oluyor? E daha versem yiyecek gibisin? Versem mi vermesem mi? Fazla mı gelir? Ekmek katayım mı, katmayayım mı? Ne kadar katayım? AAAaaaaaay!

Sonraki aylarda gördüm ki tüm bunlar alışana kadar yani ilk başta zor. Çünkü ilk kez karşılaşıyorsun, tecrübesizsin, ne yapacağını tam olarak bilmiyorsun. Fakat istediğim bir şey varsa o da kendi kendine yemeyi en kısa sürede öğrenmen. Mesela bardakla suyu içebiliyorsun hatta koca koca bardakları dikiyorsun kafaya:) yemek konusunda da aynı şeyi yapıp döküp saçsan da seni teşvik edeceğim kendin yemen için…

Reklamlar