Etiketler

,

Bilge’nin de benim de ilkimiz bu… Ahmet Ümit’in; ennnnn sevdiğim polisiye yazarının imza günündeydik.

Şu ana kadar sürtünme yoluyla yetenek bulaştığı görünmese de Ahmet Ümit’in bu kadar yakınında olunca sana yazarlık yeteneği bulaşsın diye senin kolunu Ahmet Ümit’in koluna sürttük. Sadece yazarlık da değil araştırma merakı, okuma sevgisi, güzel konuşma, insan sevgisi, barışçıl düşünce… Ahmet Ümit’de varolan bir çok değer bulaşabilir ümidiyle dokunduk sevdiğimiz yazarımıza aldık imzayı (ama benim aklım çok fena Ahmet Ümit’de kaldı). Hani şöyle karşılıklı oturaydık, o anlataydı yazarlığı, nasıl yazdığını, neleri okuduğunu, neleri sevdiğini, gününü nasıl geçirdiğini hatta Nevzat başkomseri, Evgenia’yı, Patasana’yı sorsaydım anlataydı da ben dinleyeydim saatlerce… Gerçi nasıl yazarlığa başladığını, neleri okuduğunu, nasıl yazdığını, sırrını bile:) burada anlatmış. Kesinlikle dinleyin derim. Ahhh ne güzel bir beyindir o, ne müthiş bir insandır bu, sevgi dolu bir kere! Yeri bende çok özel, kitaplarını okudukça daha da yakın hissettim o benim abim, amcam, öğretmenim gibi…

Her anne baba kendi olamadığı mesleği çocuğu olsun ister. Tabi ki mutlu olacağın işi yapmanı en çok isterim. Ben yazar, çizer hatta hem yazar hem çizer olabilseydim çok mutlu olurdum sanıyorum. Bir enstürman çalabilseydim de çok mutlu olabilirdim. Ya da çok iyi bir fotoğrafçı ve çektiklerini yazılarıyla zenginleştiren bir yazar… Güzel kızım ne olursan ol inşallah mutlu olursun, Canım yazarımın da dediği gibi sevdiğin işi yap inşallah!

Reklamlar